Walter van den Berg (1970) is geboren in Amstelveen, heeft in Nijmegen gewoond, en is op zijn negende in Amsterdam-West terecht gekomen.
Hij heeft onder andere gewerkt als vakkenvuller, schoonmaker, fietskoerier, graveur, ICT-er, conciërge, en hij heeft op de postkamer van een groot bedrijf gewerkt.
Nu werkt hij als freelance tekstschrijver.
Walter van den Bergs boeken worden uitgegeven door de Bezige Bij.
Verhalen en artikelen van Walter van den Berg zijn gepubliceerd in dagbladen en tijdschriften als nrc.next, FD, De Gids, Hard Gras, Passionate, Bunker Hill, Bright, Revu, en Rails. Hij schrijft een column voor iedere editie van Passionate.
Walter van den Berg houdt al tien jaar een weblog bij op vandenb.com. Zijn weblog heeft diverse prijzen gewonnen.
Contact is mogelijk via .
» twitter.com/vandenb
» facebook.com/vandenb
» flickr.com/photos/vandenb
Aan de oppervlakte gaat West over twee broers, Ron en Cor. Ron
heeft een grote bek en het kleine hartje dat daar dan bij hoort
is ver te zoeken, en Cor probeert aan Ron en de wereld die Ron vertegenwoordigt
te ontsnappen — maar hij zoekt ook goedkeuring in die wereld.
In de diepte gaat West zoals alle goeie boeken over het leven, de dood, de liefde, gezeik met vaders en moeders, schuldgevoel — noem maar op.
West is te koop bij bol.com.
» Het Parool, september 2007:
Waarom is West (...) een goed boek? Allereerst omdat West heel goed is geschreven. Van den Berg (...) houdt de lezer niet op met gezochte vergelijkingen, vermoeiende metaforen of filosofieën die het verhaal ophouden. Zijn taal is kaal en verschoond van modieus en zogenaamd geleerd taalgebruik. Hij gebruikt veel dialogen, waardoor er vaart in het verteltempo zit.
(...) West is inderdaad een roman zoals je die graag wilt lezen.
» HP/De Tijd, oktober 2007:
Dit is mondain proza, waar Amerikaanse auteurs zich niet voor zouden schamen. (...) Van den Berg heeft iets te zeggen. Wat hij vertelt, maakt niet vrolijk, maar ontroert door leep vakmanschap. Toen ik West uit had, ben ik het opnieuw gaan lezen.
Dat is het grootste compliment dat ik Van den Berg kan maken, want de meeste boeken zijn een straf.
» NRC Handelsblad, oktober 2007:
Walter van den Berg heeft deze broerrelatie op een buitengewoon subtiele manier verwerkt in alledaagse scènes, waarin de spanning steeds op de achtergrond sluimert. De botte dialogen tussen jongens die zich met alle geweld een houding aanmeten, laten bijna geen ruimte voor het achterliggende gevoel van de personages, en dat is ook precies wat er met ze aan de hand is. West laat zo des te indringender zien wat er achter de façade van die gewone jongens schuilgaat.
» De Morgen, november 2007:
"Ik heb een vet goed boek geschreven", zo laat hij ons op zijn weblog weten. En verdomd, het zou nog weleens waar kunnen zijn ook.
» Metro Vlaanderen, maart 2008:
Het mooie van Van den Bergs schrijfstijl is het ontbreken van alle 'typisch literaire' kenmerken, zoals ellenlange beschrijvingen en psychologische uitweidingen. Het verhaal krijgt vanzelf vaart door de uitgebreide dialogen, die bedrieglijk eenvoudig zijn. Precies door die kale beschrijvingen suggereert de schrijver dat de vriendschap tussen Cor en zijn kameraden erg aan de oppervlakte blijft, zoals wel vaker tussen oude vrienden. Het mooie is natuurlijk dat je als lezer de ruimte krijgt om zelf te interpreteren en te fantaseren, want dat is toch het mooiste geschenk dat een schrijver kan geven.
» Biblion:
Het verhaal wordt met veel vaart verteld, in telkens wisselend perspectief, en met veel tijdsprongen, waardoor de lezer zelf kan invullen wat er in de niet beschreven tussenliggende jaren is gebeurd. De taal is kaal, niet-literair, bevat veel dialogen, boeiende details en een beklemmende, desolate sfeer. Een prachtig boek over twee treurige, maar koppig hunkerende broers.
» Recensieweb, oktober 2007:
Minimale middelen leiden tot maximaal effect, ik stelde het eerder bij Gerbrand Bakkers Boven is het stil vast, en nu weer. Meer dialoog, minder beschrijving, maar hetzelfde ontbreken van uitleg, symbolische verbanden of diepere betekenissen. Die verbanden blijken er natuurlijk wel te liggen, maar de lezer mag ze zelf oprapen. Ik voorzie voor West eenzelfde succes als bij Boven is het stil, en dat zou niet meer dan terecht zijn. West is een literair video-avondje om nog eens en nog eens te beleven.
» Club Propaganda, oktober 2007:
West is gewoon een heerlijk boek om te lezen.
» Gerbrand Bakker:
'Erg goed. Goddomme, hoe doe je dit?'
» Henk Spaan:
'Wie erin slaagt zo'n doodverklaarde buurt tot leven te wekken, kan verdomd goed schrijven.'
» Tjitske Jansen:
'Wat kan jij schrijven, zeg.'
» Jan van Mersbergen:
'Prachtige zinnen, de sfeer van het begin wordt op het einde
nog sterker, schrijnend en mooi.'
Eug is een nerd. Hij heeft twee computers thuis, en ze heten
Bassie en Adriaan. Op kantoor heeft hij ook twee computers, maar
op kantoor doet hij niet veel meer dan naar buiten kijken en de
auto's op de parkeerplaats tellen.
In de pauze kijkt hij naar de bureauredactrice van verderop — dat is de enige vrouw om naar te kijken in het gebouw.
Eug wacht tot hij naar huis mag, want thuis kan zijn buurmeisje aanbellen. Zijn buurmeisje is veertien jaar en ze komt niet voor Eug, maar voor zijn Nintendo.
Alles zou anders kunnen worden met Helen.
De hondenkoning is te koop bij bol.com.
» Dagblad Trouw, oktober 2004:
De lezers die ieder jaar beëindigen door vanaf 22 december elke dag een hoofdstuk te lezen uit 'De avonden' -en geloof me, daar zijn er veel van- zouden voor de verandering eens 'De hondenkoning' moeten proberen. Het ademt dezelfde, beklemmende oudejaarssfeer, en is tegelijkertijd bijzonder geestig.
» Esquire, oktober 2004:
De hondenkoning bombarderen wij zonder schroom tot indrukwekkendste debuut van 2004.
» Folia, oktober 2004:
Soms wil je Eug wel toeschreeuwen: 'Doe dan eens wat, maak wat van je leven!' Maar hij blijft een schim op de drempel van het bestaan, die de stap erover niet durft te nemen. Dat je Eug soms een harde duw in de goede richting wil geven, is een pleidooi voor het schrijftalent van Walter van den Berg. Maar iets minder mistroostig en uitzichtloos mag de volgende keer ook wel.
» Stentor/Veluws Dagblad, oktober 2004:
(...) is op iedere bladzij de innerlijke noodzaak voelbaar een beeld te geven van modderende individuen in deze tijd. Daarin is de schrijver uitstekend geslaagd, en we mogen wel stellen dat Van den Berg op zijn eigen onnadrukkelijke en breekbare manier een krachtige belofte voor de toekomst in zich draagt.
» Metro België, november 2004:
Als lezer voel je geen overweldigende behoefte om je te identificeren met deze kluns, maar dat gebeurt lekker toch. Een hype waard? Oordeel vooral zelf.
» Playboy, november 2004:
Treurig! Maar wel erg goed en vermakelijk opgeschreven.
» NRC Handelsblad, januari 2005:
(...)Ook in De hondenkoning word je ondergedompeld in een bestaan, ditmaal dat van een man, waarvan we alle elementen (eenzaamheid, masturbatie, kantoortuinen, computerspelletjes, wegrestaurants) al vantevoren kunnen uittekenen.
Toch is dit verslag van de laatste tien dagen van het jaar die een nerd doorbrengt, wel geslaagd. Want de gedachten van deze hoofdpersoon worden net iets verrassender uitgedrukt dan je verwacht.
Zoals in zijn theorie over mooie vrouwen: 'Gemiddeld zag ik per dag drie vrouwen om naar te kijken.'
» De Morgen, januari 2005:
Eugs hunker naar normale omgang ten koste van zijn tere aard stelt hem voor een schrijnend dilemma, maar dat ziet de lezer beter in dan hij, die van zijn bedeesdheid alleen maar last heeft. De grote kwaliteit van dit debuut is de droge, van emoties ontdane en net daardoor pakkende stijl.
» De Limburger, januari 2005:
Wat ik maar wil zeggen: De hondenkoning van oud-fietskoerier, vakkenvuller, schoonmaker en conciërge Walter van den Berg kan bijgezet worden in het indrukwekkend eregalerijtje van knappe debuten van de laatste jaren. Esther Gerritsen, Annelies Verbeke, Maya Rasker, Donald Niedekker en nu dus Walter van den Berg. Jong en hard en goed, erg goed.